{"product_id":"ένα-πεντιγκρί","title":"Ένα πεντιγκρί","description":"\u003cp\u003eΟ συγγραφέας της απουσίας υπογράφει ίσως, με το \u003cem\u003eΈνα πεντιγκρί\u003c\/em\u003e, το καλύτερο βιβλίο του: την αφήγηση των πρώτων είκοσι χρόνων της ζωής του στο μεταπολεμικό Παρίσι· ένα ταξίδι στη νεανική του ηλικία, κλειδί για το σύνολο του έργου του.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cem\u003eLes Inrockuptibles\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΑυτή η άρνηση της ενδοσκόπησης, του πάθους, του υπερχειλίζοντος συναισθηματισμού, καθιστά το βιβλίο παράδοξο και δυνατό. Είναι βέβαια γραμμένο με\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eσυγκίνηση, και η αίσθηση του τραγικού δεν είναι ποτέ απούσα στην αποστασιοποιημένη γραφή του Μοντιανό. Ωστόσο, με αμείλικτο τρόπο, ο συγγραφέας επισημαίνει, σε όσους νομίζουν ότι η λογοτεχνία συνίσταται στην αναπαραγωγή της θλίψης για τη χαμένη ζωή τους, ότι, έτσι, αναμασούν απλώς τις θρηνωδίες και τις κοινοτοπίες τους.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                Για τον Μοντιανό, η λογοτεχνία είναι ο πιο ριζοσπαστικός τρόπος για να αντισταθεί κανείς στην κοινωνική καταστροφή.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cem\u003eLe Monde\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΑναμφισβήτητα, από τις πρώτες κιόλας σελίδες αυτής της θαυμαστής αφήγησης, διαπιστώνουμε πόσο η παιδική ηλικία του Μοντιανό έχει ομοιότητες με τα μυθιστορήματά του: ίδια αίσθηση του ελλειπτικού χρόνου, ίδια αβεβαιότητα των καταστάσεων, ίδια αινιγματικά πρόσωπα. Ο Μοντιανό κατόρθωσε, με αφετηρία τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια, να δημιουργήσει ένα σημαντικό έργο γενικότερα και, με το \u003cem\u003eΈνα πεντιγκρί\u003c\/em\u003e, ένα υπέροχο, συγκλονιστικό και εμβληματικό βιβλίο ειδικότερα.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cem\u003eLa Quinzaine Littéraire\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΤα μυθιστορήματα δεν δίνουν απαντήσεις, θέτουν ερωτήματα, φωτίζουν κάπως σκοτεινές πτυχές που, όμως, παραμένουν στη σκιά. Το να αναπαραστήσεις μια δυστυχισμένη παιδική ηλικία, μια ξεχασμένη εφηβεία, μια ανύπαρκτη σχέση με τους γονείς σου, δεν διασαφηνίζει τίποτα, μας λέει ο Μοντιανό. Η ουσία βρίσκεται στο μετά, όταν αρχίζει η πραγματική ζωή, που δεν είναι άλλη από τον κόσμο των βιβλίων.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cem\u003eTélérama\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΕσείς, που έχετε διαβάσει όλα του τα βιβλία, και εμείς οι υπόλοιποι, που δεν τα διαβάσαμε όλα και –ίσως, αδίκως– δεν τα αγαπήσαμε όλα, θα συγκλονιστούμε με το \u003cem\u003eΈνα πεντιγκρί\u003c\/em\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cem\u003eLibération\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΚείμενο εκπληκτικό, που πολλές φορές –πώς να το πούμε χωρίς να τρεμουλιάσει η φωνή μας;– μας κάνει να θέλουμε να κλάψουμε.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cem\u003eMarianne\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΤο \u003cem\u003eΈνα πεντιγκρί \u003c\/em\u003eδεν είναι μαρτυρία, αλλά λογοτεχνικό έργο. Ο συγγραφέας γράφει με ύφος ψυχρό, αποστασιοποιημένο, αν και η οδύνη είναι πάντοτε παρούσα. «Δεν είμαι πλασμένος για να γράφω με μεταφορές», λέει ο συγγραφέας. Μας θυμίζει τον Σταντάλ και την αγάπη του για το ξηρό ύφος του Αστικού Κώδικα. Ο Μοντιανό αντιμετωπίζει τον εαυτό του σαν παρατημένο σκύλο που αναζητά ένα πεντιγκρί· και η μόνη του οικογένεια είναι εκείνη των λέξεων. Η ύπαρξη του Μοντιανό ταυτίζεται με τη συγγραφική του ταυτότητα.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cem\u003eL’Humanité\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e***\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΟ Patrick Modiano, Νόμπελ Λογοτεχνίας 2014, είναι ο δέκατος πέμπτος Γάλλος που τιμήθηκε με το ίδιο βραβείο. Αναγγέλλοντας τη βράβευσή του, η Σουηδική Ακαδημία αναφέρθηκε στην «τέχνη της μνήμης, χάρη στην οποία ο συγγραφέας ζωντάνεψε τις πιο ανεπαίσθητες ανθρώπινες ιστορίες κι έφερε στο φως τη ζωή στην Κατοχή».\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                Γεννήθηκε το 1945 σε προάστιο του Παρισιού. Από την πλευρά του πατέρα του, ο οποίος ήταν γόνος γνωστής θεσσαλονικιώτικης οικογένειας, έχει εβραϊκή καταγωγή, ενώ από την πλευρά της μητέρας του έχει βελγικές ρίζες. Σπούδασε στο Lycée Henri-IV στο Παρίσι, όπου δίδασκε ο Ρεϊμόν Κενώ, ένας συγγραφέας που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή του. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με το γράψιμο από το 1967. Έχει τιμηθεί με το Μεγάλο Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1972, με το βραβείο Goncourt το 1976, με το βραβείο του Ιδρύματος Pierre de Monaco το 1984 και με το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας Paul Morand για το σύνολο του έργου του το 2000.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                Στα ελληνικά, κυκλοφορούν τα βιβλία του: \u003cem\u003eΗ μικρή Μπιζού (Πόλις), Ήταν όλοι τους τόσο καλά παιδιά (Πόλις), Νυχτερινό ατύχημα (Πόλις), Στο cafe της χαμένης νιότης (Πόλις), Για να μη χάνεσαι στη γειτονιά (Πόλις), Λακόμπ Λυσιέν \u003c\/em\u003e[μαζί με τον Λουί Μαλ] \u003cem\u003e(Πόλις), Οδός σκοτεινών μαγαζιών (Κέδρος), Κυριακές του Αυγούστου (Καστανιώτης), Ντόρα Μπρούντερ (Πατάκης), Η χαμένη γειτονιά (Χατζηνικολή), Άνθη ερειπίων (Οδυσσέας), και Η βίλα της θλίψης (Λιβάνης).\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                Έχει γράψει και το σενάριο για την ταινία του Ζαν-Πωλ Ραπενώ \u003cem\u003eΓοητευτικοί ταξιδιώτες\u003c\/em\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                Από τις εκδόσεις Πόλις ετοιμάζονται τα βιβλία του: \u003cem\u003eSouvenirs dormants \u003c\/em\u003eκαι \u003cem\u003eNos débuts dans la vie\u003c\/em\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e***\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eστο εξώφυλλο: © René Maltête \/ GAMMA RAPHO\u003c\/p\u003e\n","brand":"Mesie Sarlo","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57467248116044,"sku":"978-960-435-600-3","price":12.5,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0852\/6381\/0892\/files\/1238861.jpg?v=1778040485","url":"https:\/\/localstores.gr\/products\/%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%af","provider":"Local Stores","version":"1.0","type":"link"}