{"product_id":"ημερήσια-διάταξη","title":"Ημερήσια διάταξη","description":"\u003cp\u003eΗ ημερήσια διάταξη στις 20 Φεβρουαρίου 1933: Η αφήγηση μιας συνηθισμένης μέρας, σε αυτόν τον βαρύ χειμωνιάτικο μήνα στο Βερολίνο, κατά την οποία λαμβάνει χώρα, στα άνετα σαλόνια του Ράιχσταγκ, η μυστική σύσκεψη είκοσι τεσσάρων βαρόνων της γερμανικής βιομηχανίας με υψηλόβαθμους αξιωματούχους του ναζιστικού καθεστώτος. Στόχος, να «περάσουν από το ταμείο» για να χρηματοδοτήσουν την άνοδο και σταθεροποίηση στην εξουσία του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και του αποτρόπαιου αρχηγού του. Είμαστε στον «παράδεισο της βιομηχανίας και των χρηματοοικονομικών», μαζί με τους Krupp, Opel, Siemens, Telefunken, Agfa, IG Farben…\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                12 Μαρτίου 1938: Στην ημερήσια διάταξη βρίσκεται η προσάρτηση της Αυστρίας. Τα επίκαιρα απαθανάτισαν μια εικόνα μηχανοκίνητων στρατευμάτων, τρομερής ισχύος, την εικόνα μιας σύγχρονης εκδοχής της ειμαρμένης. Ωστόσο, πίσω από τη στομφώδη προπαγάνδα του Γκαίμπελς υπήρξε ένας πόλεμος-αστραπή της συμφοράς, με τα πάντσερ ακινητοποιημένα, λόγω μηχανικής βλάβης, στους αυστριακούς δρόμους… Βρισκόμαστε πολύ μακριά από τον μύθο! Η ιστορία των παρασκηνίων της εγκαθίδρυσης του ναζιστικού καθεστώτος, ένα σύμφυρμα από πραξικοπηματικές ενέργειες και ωραία λόγια, μια σειρά από οργίλες τηλεφωνικές κλήσεις και χονδροειδείς απειλές, φανερώνει μια εντελώς διαφορετική πλευρά, πολύ λιγότερο ένδοξη. Η σκωπτική παρουσίαση αυτής της πραγματικότητας είναι αριστουργηματική. Η ορμητική αφήγηση συγκλονίζει. Η γραφή του Éric Vuillard αποκαθιστά στην αλληλουχία των γεγονότων το πραγματικό (ευτελές και αξιοθρήνητο) συναισθηματικό της φορτίο, το εύθραυστο της στιγμής. Ο συγγραφέας θέλει να μας θυμίσει ότι τις περισσότερες φορές αυτό που καθιστά κάποιον αήττητο δεν είναι οι περιστάσεις, αλλά η δική μας συναίνεση και οι συμβιβασμοί των ισχυρών. Γιατί η καταστροφή δεν είναι πάντοτε μοιραία…\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e***\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΗ γραφή είναι άψογη, λαμπρή μάλιστα. Ο συγγραφέας χειρίζεται με μαεστρία τη μετωνυμία, τον υπαινιγμό και την ειρωνεία.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cstrong\u003eEléonore Sulser, \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eLe Temps\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΑν η \u003cem\u003eΗμερήσια διάταξη \u003c\/em\u003eαποδεικνύεται συναρπαστική, όπως άλλωστε και τα τελευταία βιβλία του, είναι γιατί τα γεγονότα ζωντανεύουν, ενσαρκώνονται, χωρίς όμως να θυσιάζεται η ακρίβειά τους.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cstrong\u003eBaptiste Liger, \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eLire\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΑυτό το μυθιστόρημα, με γραφή πυκνή και μπαρόκ, προσδίδει στην αντίληψή μας για τα πράγματα μια απόχρωση σκοτεινή και πολύ κοντινή στην εποχή μας.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cstrong\u003eMaxime Rovère, Liberation\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΑν θέλουμε κάτι μεγαλύτερης έκτασης ή πιο πληθωρικό, αλλά εξίσου βαθύ, μπορούμε να ξαναδιαβάσουμε τους \u003cem\u003eΜπούντενμπροκς \u003c\/em\u003eή να ξαναδούμε τους \u003cem\u003eΚαταραμένους\u003c\/em\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cstrong\u003ePierre Assouline, \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eLa République des livres\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΩς συγγραφέας προκαλεί αίσθηση, ως ιστορικός είναι αμείλικτος. Σπάνια διαβάζουμε τέτοιες σελίδες που επικαλούνται την ειρωνεία, την οργή, την περιφρόνηση. Ο αφηγητής με μαεστρία θέτει επί σκηνής τους χαρακτήρες του. Οι νέοι θα έπρεπε να διαβάσουν αυτό το μικρό βιβλίο, για να κατανοήσουν τη φύση και τη λειτουργία του ναζισμού.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cstrong\u003eBernard Pivot, \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eLe JDD\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΔιαβάζοντας αυτό το βιβλίο, νιώθεις σαν να μπαίνεις στην Ιστορία παίρνοντας μέρος σε μια διάρρηξη, σαν να συνοδεύεις τον κλέφτη και να ζεις μαζί του το γεγονός. Τα αφηγήματα του Éric Vuillard ρίχνουν στο χθες ένα διαφορετικό φως, με τη βοήθεια μιας γραφής έντονης και πυκνής, που ισορροπεί ανάμεσα στην κόψη του ξυραφιού και\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eμια απέραντη τρυφερότητα για τους ανθρώπους.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cstrong\u003eOlivier Pascal-Moussellard, \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eTélérama\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΈνα μικρό αριστούργημα.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cstrong\u003eGrégoire Leménager, \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eL’Obs\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΟ Ερίκ Βυϊγιάρ ερευνά χωρίς φόβο, και με λόγο ανελέητο, αυτό που η επίσημη ιστορία κρύβει κάτω από το χαλί.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cstrong\u003eMuriel Steinmetz, \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eL’Humanité\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΗ \u003cem\u003eΗμερήσια διάταξη \u003c\/em\u003eαφηγείται τι συνέβη πριν και μετά το Άνσλους, στα παρασκήνια της ιστορίας. Ούτε μυθιστόρημα, ούτε ιστορικό αφήγημα, ούτε δοκίμιο, τοποθετείται σε μια περιοχή όπου η γραφή οφείλει να σφυρηλατήσει το είδος της. Η λογοτεχνική γραφή λέει αυτό που δεν είναι ορατό. Ο Βυϊγιάρ δανείζεται τη γνωστή θέση της Χάνα Άρεντ περί κοινοτοπίας του κακού, για να μπορέσει να κατανοήσει την παθητικότητα του γερμανικού λαού. Δύσκολα επιρρίπτουμε την ευθύνη σε κάποιον. Η δειλία κυβερνά τον κόσμο. Ωστόσο, ένοχοι υπάρχουν. Δεν είναι οι απλοί άνθρωποι που βλέπουμε να χειροκροτούν τον Γκαίμπελς στα κινηματογραφικά επίκαιρα της εποχής. Ο Βυϊγιάρ καλεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου είκοσι τέσσερις ανθρώπους που, στις 20 Φεβρουαρίου του 1933, αποδέχονται την πρόσκληση του Χίτλερ. Δεν είναι απλοί, συνηθισμένοι άνθρωποι. Ονομάζονται Ζίμενς, Κρουπ, Όπελ… Μια συμμορία εγκληματιών και μαφιόζων, με μόνο σκοπό το κέρδος. Αυτοί είναι οι ένοχοι για τις μαζικές εξοντώσεις· παράλληλα, όμως, υπήρξαν και οι απλοί, συνηθισμένοι άνθρωποι, που δεν ήταν ούτε ήρωες ούτε καθάρματα, ενώ υπήρξαν και κάποιοι που προτίμησαν να αυτοκτονήσουν.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eNonfiction.fr\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e***\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΟ \u003cstrong\u003eΕρίκ Βυϊγιάρ \u003c\/strong\u003eγεννήθηκε το 1968 στη Λυών. Σπούδασε νομικά, πολιτικές επιστήμες και φιλοσοφία (με τον Ζακ Ντεριντά). Έχει δημοσιεύσει ποιήματα και μυθιστορήματα και έχει σκηνοθετήσει δύο ταινίες.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                Έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με τα βραβεία Franz Hessel και Alexandre-Vialatte, καθώς και με το βραβείο Goncourt 2017 για την \u003cem\u003eΗμερήσια διάταξη\u003c\/em\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                Από τις εκδόσεις Πόλις ετοιμάζονται επίσης τα βιβλία του \u003cem\u003eΚονγκό \u003c\/em\u003eκαι \u003cem\u003e14η Ιουλίου\u003c\/em\u003e.\u003c\/p\u003e\n","brand":"Mesie Sarlo","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57467267383628,"sku":"978-960-435-604-1","price":14.4,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0852\/6381\/0892\/files\/1234676.jpg?v=1782357926","url":"https:\/\/localstores.gr\/products\/%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%ae%cf%83%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b7","provider":"Local Stores","version":"1.0","type":"link"}