{"product_id":"η-θήβα-μέμφις","title":"η θήβα μέμφις","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eο πίτερ παν, κι αν πέθανε \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eο ιακώβ παλεύει\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eστον καθρέφτη\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eτον άγγελο να δει στον εαυτό του,\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eχλωρό λαμπρό κορμό·\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eπέφτει το μάτι\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eσ’ αυτό που δεν εγγίζεται\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eστη φύση τον έδεσαν σκοινιά,\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eμε την παλάμη ανάστατη\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eσε ράχη βενετία,\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eσπονδυλικά τα δύσκολα\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eβιβλία, ζωής που καταβάλλει\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eτον έρωτα – κι απόρθητος κανείς\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eαν τη σαλώμη γένναγαν αγόρι\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eκι εμπόλεμη εντόπιζαν στον χάρτη\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eσπάρτη προσκοπική, αν γνώριζαν\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eπώς μπαίνουν νόμοι φόροι\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eστο σώμα κι επιβάλλονται, αν ήταν\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eακόμη ενδιάμεσο το φύλο\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eή ζήλο αν έδειχνε γυμνό,\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eκι αν δεν ξαπλώνει με τον λογοκριτή,\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eη μόνη διαφυγή του τα σύμμαχα πυρά\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eτη φλάνδρα αμοιβαία\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eτου προσυμφωνημένου του θανάτου\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eαγίνωτος τη γύρεψε,\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eεκεί όπου νεκρός και ιερέας\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eστην ίδια ακολουθία ξεψυχούν\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eκι απ’ την αμφιταλάντευση του γένους\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eστον γάντζο της ζωής,\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eο κρεμασμένος,\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eμε τον κρυμμένο διάβολο\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eδιδάσκει, τους δυο χαμένους γιους\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eθα καλομάθει πώς να βυθοσκοπούν\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eσε νέα βάθη\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eο πίτερ παν, κι αν πέθανε,\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eπετάει\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e***\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΟ Γιάννης Δούκαςγεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Έχει σπουδάσει φιλολογία και ψηφιακές αν­θρωπιστικές επιστήμες. Έχει δημοσιεύσει ώς τώ­ρα τα βιβλία: \u003cem\u003eΟ κόσμος όπως ήρθα και τον βρήκα \u003c\/em\u003e(Κέδρος, 2001), \u003cem\u003eΣτα μέσα σύνορα \u003c\/em\u003e(Πόλις, 2011, βρα­βείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή του περιοδι­κού \u003cem\u003eΔιαβάζω\u003c\/em\u003e) και \u003cem\u003eΤο σύνδρομο Σταντάλ \u003c\/em\u003e(Πόλις, 2013, βραβείο Γ. Αθάνα της Ακαδημίας Αθηνών). Ποιήματά του έχουν ανθολογηθεί και μεταφρα­στεί σε έξι γλώσσες. Δύο τραγούδια σε στίχους του έχουν συμπεριληφθεί στον δίσκο του Θάνου Μικρούτσικου \u003cem\u003eΣτην ομίχλη των καιρών \u003c\/em\u003e(2017). Μεταφράζει από τα αγγλικά και δημοσιεύει κεί­μενά του σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e***\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΚατά τον Μισέλ-Ρολφ Τρουιγιό, «οι σιωπές εισέρχονται στη διαδικασία της ιστορικής παραγωγής σε τέσσερις κρίσιμες στιγμές: τη στιγμή της δημιουργίας δεδομένων (δημιουργία των \u003cem\u003eπηγών\u003c\/em\u003e)· τη στιγμή της συνάθροισης δεδομένων (δημιουργία των \u003cem\u003eαρχείων\u003c\/em\u003e)· τη στιγμή της ανάκτησης δεδομένων (δημιουργία \u003cem\u003eαφηγήσεων\u003c\/em\u003e)· και τη στιγμή της αναδρομικής σημασίας (δημιουργία της \u003cem\u003eιστορίας \u003c\/em\u003eστον ύστατο βαθμό)».\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΣυνοδεύοντας τις σιωπές, \u003cem\u003eη θήβα μέμφις \u003c\/em\u003eθα φιλοδοξούσε να εισέλθει στο περιθώριο των τεσσάρων αυτών στιγμών. Εκτυλίσσεται στα χρόνια που ο Έντσο Τραβέρσο αποκαλεί ευρωπαϊκό εμφύλιο πόλεμο (1914-45). Η προέλευση του όρου αποδίδεται στον Γερμανό ζωγράφο Φραντς Μαρκ, που σημείωνε, σε μια επιστολή του από το μέτωπο λίγο πριν από τον θάνατό του στη μάχη του Βερντέν, ότι ο Πρώτος Παγκόσμιος δεν είναι παρά ένας ευρωπαϊκός εμφύλιος, ένας πόλεμος ενάντια στον εσωτερικό αόρατο εχθρό του ευρωπαϊκού πνεύματος.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΤο βιβλίο δομείται ως σπονδυλωτή σειρά συνδυαστικών προσωπογραφιών. Σε αυτές απεικονίζονται, με αφορμή κάποιο μεμονωμένο γεγονός που τους συνέβη ή που προκά λεσαν, πρόσωπα που έζησαν και έδρασαν κατά την περίοδο αυτή – και όχι πάντοτε στο προσκήνιό της. Όπως, εξάλλου, ισχυρίζεται ο Γιόακιμ Κάλκα, «συχνά έχει περισσότερο νόημα να προσεγγίζουμε μια εποχή εστιάζοντας σε μια χαρακτηριστική φυσιογνω­μία από τα περιθώρια, παρά σε μια εξέχουσα μείζονα προσωπικότητα». Σε ορισμένες περιπτώσεις, το γεγο­νός και το πρόσωπο προηγούνται κατά τι της εποχής, μπορούν όμως να θεωρηθούν προανακρούσματά της ή έχει σταθεί καθοριστική η επιβίωσή τους εντός της και, κατά κάποιον τρόπο, η συμβολική τους ισχύς.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΗ επιλογή διατηρεί τα δικαιώματά της ως συμπτωματικής και ιδιοσυγκρασιακής, μακριά από τον ισχυρι­σμό ότι αποτυπώνει, τάχα, την εποχή εκείνη. Παραμένει συγκυριακή προσωπική πινακοθήκη. Πληροφορίες για τις αφορμές των ποιημάτων διατίθενται στις σημειώσεις προς το τέλος του βιβλίου, ώστε να καταστεί δυ­νατή μια κατά το δοκούν ανάγνωση, είτε εν γνώσει είτε ερήμην τους.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΠηγή των δεδομένων υπήρξαν τα σχετικά λήμματα της Βικιπαίδειας, όχι μόνο επειδή πρόκειται για το κα­θοριστικότερο εγκυκλοπαιδικό κείμενο της δικής μας εποχής, σε όρους μέσου, μορφής και πρόσβασης, αλ­λά και καθώς αποτελεί αντικείμενο διαρκούς επεξεργασίας, έργο εν εξελίξει, αδιάκοπα ρευστό. Οι πληρο­φορίες, επομένως, που άντλησα από εκεί, κατά τη συγγραφή ενός ποιήματος, μπορεί έως σήμερα να έχουν τροποποιηθεί, απαλειφθεί ή αντικατασταθεί.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΣτην πρώτη τους εκδοχή, τα ποιήματα γράφτηκαν ως σονέτα. Καθώς, όμως, συμπυκνώνονταν και συγ­χωνεύονταν στα επόμενα στάδια της επεξεργασίας, επέλεξα να τα «απελευθερώσω». Ήταν κι αυτός ένας τρό­πος να συνομιλήσω με τις μορφικές αναζητήσεις και τους πειραματισμούς της εποχής με την οποία ασχολή­θηκα, να προσπαθήσω ν’ ακούσω και ν’ αντηχήσω κάτι από τη μουσική του μοντερνισμού. Στην τελική μορ­φή των ποιημάτων διασώζεται, ορατό, ένα έμμετρο αποτύπωμα.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΗ πρώτη γραφή κράτησε από τον Σεπτέμβριο του 2015 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2016, η δεύτερη από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο του 2017 – και οι δυο τους, ως επί το πλείστον, στο Γκόλγουεϊ της Ιρλανδίας, όπου τότε κατοικούσα. Έπειτα από μια, μάλλον επιβεβλημένη, ανάπαυλα, το βιβλίο βρήκε την τωρινή του μορφή στην Αθήνα, κατά τα τέλη του 2019 και τις αρχές του 2020.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003eΓιάννης Δούκας\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e***\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eστο εξώφυλλο: Φωτογραφία του Νιλς Στρίντμπεργκ (1872-1897)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n","brand":"Mesie Sarlo","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57445017157964,"sku":"978-960-435-738-3","price":12.6,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0852\/6381\/0892\/files\/1267989.jpg?v=1782353415","url":"https:\/\/localstores.gr\/products\/%ce%b7-%ce%b8%ce%ae%ce%b2%ce%b1-%ce%bc%ce%ad%ce%bc%cf%86%ce%b9%cf%82","provider":"Local Stores","version":"1.0","type":"link"}