{"product_id":"η-φερέοικη","title":"Η Φερέοικη","description":"\u003cp\u003e\u003cem\u003eΞαναβγήκαμε στο σύθαμπο, όπου υπήρχε ένας μεγάλος τάφος αφιερωμένος στην ομαδική Μητέρα. Πάνω του βρισκόταν καθήμενο το επιτύμβιο άγαλμα μιας μητρικής μορφής χωρίς ατομικά χαρακτηριστικά.  \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eΠεριεργαστήκαμε για λίγο το ταφικό μνημείο και η Φερέοικη με ξανάπιασε από το χέρι, για να με οδηγήσει εκεί όπου ήθελε.\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eΆ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eρχισε να παίρνει πρωτοβουλίες σαν να \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eή\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eταν α\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eυ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eτή \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eη\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e δημιουργός, κι \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eε\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eγώ μια \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eά\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eβουλη \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eη\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eρωίδα μυθιστορήματος, \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eε\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eν\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eώ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e ε\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eί\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eχε \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eα\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eδυνατίσει κι \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eά\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eλλο, τόσο πού \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eέ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eγινε διάφανη, τόσο διάφανη, \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eώ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eστε σε λίγο θα διαγράφονταν τα σωθικά της. \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eΜε \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eα\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eπομάκρυνε \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eα\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eπό τον κοινό τάφο, \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eε\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eν\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eώ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e συγχρόνως \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eά\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eρχισε να \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eα\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eπαγγέλλει στίχους.\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e«Πρόσεξε», μο\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eυ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e ε\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eί\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eπε, «\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eὁ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e τίτλος το\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eυ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e ποιήματος λέγεται: “Α\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eυ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eτά ε\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eί\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eπαν ο\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eι\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e νεκροί στα δέντρα.” Ε\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eί\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eναι το\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eυ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e ποιητ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eή\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e πού \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eα\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eγαπ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eώ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e...»\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eΆ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eκουγα την φωνή της πού βάθαινε, \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eε\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eκφραστική σαν να \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eα\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eν\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eή\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eκε σε μέτζο σοπράνο, να \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eη\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eχε\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eί\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e μέσα στο \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eα\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eργυρένιο σούρουπο.\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eΤι λοιπόν\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eδέντρο\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eχρυσαφένια \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eα\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eρχή στη χάση και στη φέξη\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eκατάδυση \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eή\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e παιχνίδι \u003c\/em\u003e\u003cem\u003eα\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eστραπ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eή\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eς και κόσμου με το μανιακό σκοτάδι;\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΣτο τελευταίο μυθιστόρημα της Ελένης Λαδιά αποσυμπλέκονται τα πλέον δύσβατα και τα πλέον καίρια νήματα της ανθρώπινης ύπαρξης:  το νόημα του θανάτου, το νόημα της ανάστασης, ο κατευνασμός του πένθους. \u003cem\u003eΗ\u003c\/em\u003e\u003cem\u003e Φερέοικη\u003c\/em\u003e διαβάζεται απνευστί (ή βλέπεται σαν όνειρο). Σε αυτήν πρόσωπα ρεαλιστικά, αλλά και πρόσωπα κατ’ εικόνα της συγγραφέως, σκηνές κοινωνικής ιστορίας και συγγραφικές τεχνικές αποσυμβολοποιούνται και προσφέρονται στον αναγνώστη ως μια απολαυστική σημερινή και ταυτόχρονα αρχαία αφήγηση, όπου οι ήρωες φτάνουν μέχρι τη χώρα της Μνήμης και μέχρι τις πύλες του  Άδη, για να αποδεχθούν τελικά την ανθρώπινη μοίρα.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΓιατί ο άνθρωπος κουβαλά το πεπρωμένο του όπως τα φερέοικα ζώα το όστρακό τους.\u003c\/p\u003e\n","brand":"Mesie Sarlo","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57625271566668,"sku":"978-960-05-1684-5","price":10.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0852\/6381\/0892\/files\/1221042.jpg?v=1780546310","url":"https:\/\/localstores.gr\/products\/%ce%b7-%cf%86%ce%b5%cf%81%ce%ad%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b7","provider":"Local Stores","version":"1.0","type":"link"}