{"product_id":"τα-υλικά-του-χρόνου","title":"Τα υλικά του χρόνου","description":"\u003cp\u003e\u003cem\u003eΠιο πολύ απ’ όλα στο Σινεάκ, εμένα μ’ αρέσουν τα «Επίκαιρα». Αυτά τα δείχνουν πριν από τις ταινίες και είναι μαυρόασπρα. Ο μπαμπάς μάς έχει εξηγήσει πως είναι τα νέα απ’ τον κόσμο και την Ελλάδα σε περίληψη. Βλέπουμε εικόνες με βασιλιάδες, πολιτικούς, παπάδες, πολεμιστές, παρελάσεις, νοσοκόμες, παιδάκια σε νοσοκομεία, παιδάκια που παίρνουν δώρα για τα Χριστούγεννα, κάτι στρατιώτες που ψήνουν αρνιά και τσουγκρίζουν αυγά με κάτι κυρίους που φοράνε σκούρα γυαλιά, πολλές ελληνικές σημαίες που ανεμίζουν σε διάφορα μέρη, τον κύριο Ωνάση που φοράει κι αυτός σκούρα γυαλιά, κάτι αεροπλάνα που σταματάνε σ’ ένα μεγάλο μέρος κι ύστερα κατεβαίνει μια σκάλα και βγαίνει μια κοπέλα μ’ ένα καπέλο σαν το πρώτο μου καθικάκι ανάποδα και χαμογελάει και πίσω της βγαίνουν μερικές κυρίες και κύριοι, που κι αυτοί φοράνε σκούρα γυαλιά. Όλα αυτά που βλέπουμε μας τα εξηγεί ένας κύριος με πολύ χοντρή φωνή που δεν τον βλέπουμε, μόνο τον ακούμε. Όταν τελειώνουν τα «Επίκαιρα» μπαίνει μια μουσική και μετά αρχίζει η ταινία.\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"Body\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e«Μνήμες του παιδιού που υπήρξα στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Μνήμες εικόνων, ακουσμάτων και σιωπών. Μνήμες αφής, όσφρησης, μνήμες αισθήσεων. Καταγραφή ενός κόσμου και μιας χώρας που δεν υπάρχουν πια, από το παιδί που ήμουν τότε. Βιώματα που όσο μεγαλώνω τόσο πιο ισχυρά με κατοικούν. ΄Οχι σαν νοσταλγία. Σαν δομικό υλικό της πορείας της ζωής μου».\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003eΜ.Μ.\u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp align=\"right\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΚαταγραφές έχουμε πολλές και συνεχώς από πολλούς, και ευτυχώς – για να θυμόμαστε όσα σβήνουν με τον χρόνο, τις λεπτομέρειες, τους τόπους, τα βιώματα.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΌμως η επιστροφή στην «αθωότητα» της Μαργαρίτας Μαντά αίρεται από το μερικό στο γενικό, από το βίωμα στην τέχνη του λόγου, από την προσωπική ανάμνηση στη μικροϊστορία. Είναι ένα πανηγύρι των αισθήσεων και συνάμα ένας αναστοχασμός κινηματογραφικής μαστοριάς.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΗ Μαργαρίτα Μαντά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες και γαλλική φιλολογία στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και σκηνοθεσία κινηματογράφου στη Σχολή Λ. Σταυράκου.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e΄Εχει γράψει και σκηνοθετήσει τα ντοκιμαντέρ \u003cem\u003eΦύλακες του Χρόνου\u003c\/em\u003e (2001), \u003cem\u003eΝέα Οδησσός –\u003c\/em\u003e \u003cem\u003eτο χωριό του νερού\u003c\/em\u003e (2004)\u003cem\u003e, Ο μεγάλος περίπατος της Άλκης\u003c\/em\u003e (2017) και τις ταινίες μυθοπλασίας \u003cem\u003eΧρυσόσκονη\u003c\/em\u003e (2009), \u003cem\u003eΓια πάντα\u003c\/em\u003e (2014).\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΣυνεργάστηκε με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στις ταινίες του \u003cem\u003eΤο βλέμμα του Οδυσσέα\u003c\/em\u003e, \u003cem\u003eΜία\u003c\/em\u003e \u003cem\u003eαιωνιότητα και μία μέρα\u003c\/em\u003e, \u003cem\u003eΤο λιβάδι που δακρύζει\u003c\/em\u003e, \u003cem\u003e«Η σκόνη του χρόνου»\u003c\/em\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΤο μυθιστόρημα της \u003cem\u003eΗ μνήμη ακίνητη \u003c\/em\u003eκαι το ημερολόγιό της \u003cem\u003eΤο πρώτο πράγμα που ‘κανε ο Θεός είναι το ταξίδι: Το βλέμμα του Οδυσσέα– Ημερολόγιο γυρισμάτων \u003c\/em\u003eκυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο το 2002 και το 2013 αντιστοίχως.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eΗ Μαργαρίτα Μαντά ζει και εργάζεται στην Αθήνα.\u003c\/p\u003e\n","brand":"Mesie Sarlo","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57624943657292,"sku":"978-960-05-1819-1","price":12.6,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0852\/6381\/0892\/files\/1279339.jpg?v=1780537803","url":"https:\/\/localstores.gr\/products\/%cf%84%ce%b1-%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%85","provider":"Local Stores","version":"1.0","type":"link"}