Πρόσωπα και δοκιμασίες

ΤΟ ΦΥΛΑΧΤΟ

«Όλοι ενδίδουν», είπες ξαφνικά, «σ` αυτή 
την ακαθόριστη ηλικία, χωρίς αποσκευές, 
χωρίς προορισμό, σχεδόν χωρίς θλίψη. 
Δεν κινδυνεύουμε άλλο από την ασυμπλήρωτη 
νεότητα, από το φυσερό και τ΄αμόνι της». 

Ανέτοιμος βρέθηκες στους φωταγωγημένους 
δρόμους, η πολύωροφη μοναξιά πετούσε 
τ΄απομεινάρια μιας θύμησης ψαλιδισμένης 
που μόνη παρηγορία είχε ένα παμπάλαιο 
σφύριγμα νύχτας παιδικών Χριστουγέννων. 

Λιγόστεψε ο κόσμος, έμεινε μια φωτογραφία 
με τσακισμένες άκρες, δειλές χειρονομίες, 
κι ένα βάζο με κοντά μανουσάκια που απολήγουν 
στο πιο αινιγματικό θρόισμα. Όμως δεν αμφιβάλλεις: 
ένοικοι των θαυμαστών μυστικών υπάρχουν ακόμη.