Της καρδιάς και του νου τα πελάγη

Ανάντα
Η ευδαιμονία της ύπαρξης

Εκεί που η ουσία δίχως
τα όρια της μορφής της
κατοικεί
και ανεμπόδιστη
απ’ τα πρέπει της ζωής
υπάρχει,
εκεί στον χώρο
της βαθιάς σιωπής
η αληθινή χαρά
της ύπαρξής μας μένει.

Άχρονη και άμορφη αγρυπνά
στου εσωτερικού μας κόσμου
τα τοπία
και μες στα ανάξια λόγου
και στα ταπεινά
γλιστρά σαν θεία πνοή
κι ανθίζει.