Σμύρνη των πολλών και των όλων

Εδώ, όλοι μιλούν την ίδια γλώσσα, πιστεύουν στον ίδιο Θεό, αλλά είναι διχασμένοι. Δεν θέλω το παιδί μου να είναι διχασμένο. Θέλω να του δώσω τη φαντασία. Του μιλώ συνέχεια για την Σμύρνη. Του μιλώ συνέχεια με ευτυχία. Του λέω για την Εσθήρ. Ακόμα καμία είδηση από τον Ερυθρό Σταυρό. Δεν αφήνω την προσπάθεια και πηγαίνω στην Συναγωγή. Εκείνος χαίρεται για το νέο παιδί. Οι γυναίκες του σπιτιού ετοιμάζουν τάματα. Όλοι προσευχόμαστε. Αν είχα μαζί μου την Σουσάν θα πηγαίναμε και στη δική της εκκλησία. Θα ετοίμαζε κείμενα να του χαρίσει του παιδιού. Θα της το έδινα να το νανουρίσει. Είναι δυνατό είδος να σε νανουρίζει η φιλοσοφία. Μου την σκότωσαν, ίσως γι’ αυτό δεν αγγίζω φιλοσοφικό κείμενο. Εμένα μου άρεσε η Ιστορία και η Λογοτεχνία. Κι ύστερα, η Ιστορία κάηκε. Ούτε αίμα, ούτε τραύμα. Κάηκε.