Kριτική του νεοσταλινισμού του ΚΚΕ

Από το 1991, με την ανάδειξη της Αλέκας Παπαρήγα στην ηγε σία του, το ΚΚΕ ακολούθησε επί μια 30ετία μια πορεία σταλινικής αναπαλαίωσης, που οδήγησε το κόμμα στο περιθώριο της πολι τικής και κοινωνικής ζωής. Συστατικά της στοιχεία αναφορικά με το παρελθόν ήταν η δικαίωση της σταλινικής διαστροφής του σοσιαλισμού, των μαζικών εκκαθαρίσεων της περιόδου 1936-38 στην ΕΣΣΔ και των προδοσιών του κινήματος σε μια σειρά χώρες· η παραχάραξη και απάρνηση των εγχώριων επαναστατικών παρα δόσεων, ιδιαίτερα στο πρόσωπο του Άρη Βελουχιώτη· η αποθέωση του Στάλιν και του Ζαχαριάδη· η συστηματική πλαστογράφηση των ζητημάτων της κομματικής ιστορίας. Και αναφορικά με το σήμερα, ο πιο ακραίος σεκταρισμός, εκφρασμένος στην ανεδαφική γραμμή της αντεπίθεσης για τη λαϊκή εξουσία και τη διάσπαση των συν δικάτων· η πλήρης άρνηση των συμμαχιών· η απεμπόληση των μεγάλων κινημάτων του 2011-12· το παραμέρισμα και η διαπό μπευση του μαρξισμού· η κατάπτωση στον πιο στείρο δογματισμό, τον εθνικισμό και το γραφειοκρατικό υποκειμενισμό.